Żytowiecko

            jest wioską położoną w odległości 5 km na północny zachód od Krobi. Pierwotna nazwa wioski to Żytojedzko.

W okresie przedhistorycznym istniała w Żytowiecku osada na wzgórzu. Po tej osadzie odnaleziono doły i jamy odpadkowe, polepę i skorupy z ornamentem falistym i bruzdowym. W okresie wczesnośredniowiecznym

Żytowiecko leżało nad okrągłym, naturalnym stawem i tworzyło okolnice, otoczoną ostrokołem zbudowanym na wale. Do wsi prowadziły trzy bramy. Wieś była królewszczyzną i należała do kasztelanii krobskiej, a po zniesieniu kasztelanii dostała się w ręce rycerskie. Należała do największych wsi w średniowieczu na terenie powiatu gostyńskiego.

Uwłaszczenie chłopów przeprowadzono już w roku 1830.

      Największym zabytkiem wsi jest późnobarokowy kościół z lat 1773-1777, który został ufundowany przez Maksymiliana Mielżyńskiego, pisarza wielkiego koronnego. Jest to budowla murowana, trzynawowa, halowa z czworoboczną wieżą z hełmem i latarnią oraz dachem trójspadowym.

Ołtarz główny posiada bogatą dekorację rzeźbiarska i barokowy obraz Matki Boskiej Bolesnej z XVIII w., w srebrnej sukience, który pochodzi z 1781r.

 Na uwagę zasługuje także ciekawa ambona w kształcie łodzi, zwieńczona żaglem oraz organy z końca XVIIIw.

      Obok kościoła znajduje się budynek dawnej organistówki z XVIIIw. , z dachem czterospadowym.

     Na cmentarzu znajduje się pomnik upamiętniający 99 poległych na frontach pierwszej wojny światowej oraz w walkach o niepodległość Polski w latach 1918 – 1920.